Het tijdperk van de mp3

Vorige week woensdag was ik bij een hi-fi winkel om m'n versterker te laten checken. De volumeregelaar was niet helemaal goed. Afijn, tijdens het repareren mocht ik naar fijne speakers luisteren. Terwijl de man mijn volumeknop aan het maken was vertelde hij honderduit over de huidige terreur: Mp3. Mensen gaan er in mee, denken ook dat een 192 kbit mp3 goed klinkt en meer van die dingen. Het is net een echte kok, die vind ook dat 'wij', de burger, geen echt vlees meer kennen. Hiermee zat deze audiofreak dus ook.. en hij heeft zo ontzettend gelijk. In de cd speler zat een fijne cd van Pink Floyd en ik moest weer toegeven aan mijzelf dat een cd zoveel beter is. Ja, ik weet het wel, maar ik heb van Pink Floyd niets origineel. Eigenlijk zou ik Darkside of the moon hier gewoon in de kast hebben moeten staan, maar je weet wel hoe dat gaat. 'Even downloaden', het gaat zo gemakkelijk.

Een tijd geleden kocht ik een kwalitatief goed setje speakers en versterker. Toen ging ik nog beter horen hoe muziek in elkaar steekt. Toen viel de mp3 voor mij ook helemaal door de mand. Ik had al vrij lang Radiohead aanstaan in iTunes. Nou heb ik wel een goede externe geluidskaart en waren de mp3tjes wel op 192 kbit, toch schrok ik me toch weer een ongeluk toen ik 'Hail to the thief' van Radiohead in de cd speler stopte. Wat een diepgang, wat een heldere, open sound!
Mijn besluit lag vast: Geen mp3tjes meer luisteren en vanaf nu elke maand verplicht één of meer cd's kopen.

Een paar weken verder, ik luister nog steeds mp3tjes, de maandelijkse cd is er nog steeds niet... verrekte mp3 ook.