Sinds een aantal jaren ben ik erg bewust van het feit wat frisse lucht, of beter gezegd, het ontbreken van frisse lucht, voor invloed heeft op je functioneren.
Wanneer een ruimte niet lekker geventileerd is heeft dat een negatieve uitwerking op mij. Ik krijg hoofdpijn, m'n concentratie neemt af en ik word moe. Wanneer je dan even het klaslokaal uitloopt en na een paar minuten terug komt en je ruikt de stank/warmte in de klas krijg je nog een klap.
Lieve mensen, wat is dat allemachtig goor! Duffe, bedompte klaslokalen waar 25 man in zit te eten en werken. Zonder ook maar één raam open. Uren aaneen. DAT KAN TOCH NIET?
Nou, blijkbaar wel. Bij ons op school hebben ze nog niet ontdekt dat er ook ventilatieroosters bestaan. Dus moet het raam gelijk weer een heel stuk open. Gevolg? 'Doe dat raam dicht!! het is hier zoooo koud!!!'. Raam gaat weer dicht. Lucht weer bedompt. Koppijn, moe, gapen.
Twee dagen per week hebben we dus les in een lokaal waar geen bovenramen in zitten, geen ventilatieroosters en waarbij het eigenlijk niet mogelijk is om zonder gevaar voor eigen leven een raam open te zetten. Ik vind het werkelijk een ramp. Maar mijn fanatisme om telkens wanneer ik binnen kom het raam open te zetten werpt geen vruchten af. Integendeel, het werkt me alleen maar tegen. Helaas. Nou kan ik hier wel gaan zitten afgeven op mensen die het altijd koud hebben, maar dat heeft ook geen nut.
Op mijn slaapkamer heb ik eigenlijk altijd het raam open. Heerlijk wanneer frisse lucht langs je gezicht stroomt. Wanneer ik in de klas toch de gelegenheid krijg voelt het ook als een traktatie, een bevrijding van de stank. Maar het is altijd maar voor even. Want dan hoor ik weer: 'Vinceeeent, mag dat raam alsjeblieeeft dicht!!!!'. En zo gaat het dan door.
Ik geef het op. Wil iemand mijn missie overnemen? Alsjeblieft?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten